از سال نو فقط دل تنگی اش برام موند.یک ساعت مونده به سال تحویل با خستگی تمام رسیدم خونه..بعد از چند ساعت رانندگی پشت سر هم از مونیخ تا خونه دیگه نایی برام نمونده بود. ولی در عرض چند دقیقه یه سفره ی هفت سین چیدم. این قدر که تا نشستم سال تحویل شد!! بی سرو صدا البته. دقیقه های ساعت می گفت الان دیگه سال جدیده!! بعد اون یک تلفن به خانواده زدم و عیدم تمام شد..فردا صبحش وقتی سرم را از خواب بیدار کردم آرزو می کردم چند ساعت توی خونه ی مامان اینا بودم. شاید یه ذره مزه ی عید را می فهمیدم.بعضی وقتا حس می کنم دارم خودمو به زور می کشم. + نوشته شده در شنبه پنجم فروردین ۱۴۰۲ ساعت 21:37 توسط مادامین  | 

برای یه کار ضروری باید برم مونیخ. یه دوستی دارم که تو مواقع مختلف با هم بودیم و به هم کمک کردیم. یه جوری که هنوزم کلی وسیله تو خونه ی من داره. دیروز ازش پرسیدم که آیا می تونم شب برم پیشش بمونم. بی رو در واسی ازم پرسید تو برانداز هستی یا نه؟!! به طور غیر مستقیم داشت می گفت اگه برانداز نیستی خونه ی من نیا. از سوالش شوکه شدم!! البته جوابش را هم دادم و صد البته نمی رم پیشش. نه به این خاطر که ازم سوال پرسیده، بلکه به این جهت که من هیچ وقت برای کمک کردن بهش، اونو تفتیش عقاید نکردم. وگرنه من قطعا خط کش سختگیرانه تری نسبت به اون داشتم.یه جایی دیگه رو رزرو کردم که میرم انشالله اونجا. + نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 13:52 توسط مادامین  |